Jo Govaerts
Zij schilt aardappelen. Wie zei dat dat een gedicht was? Bij elke krul vraagt zij zich af hoezeer haar kinderen haar zullen haten, later, voor zoveel vitaminen en aandacht. Of zal zij het echt vinden, pokzie, tussen de soep en de patatten, iets meer dan een versje voor het slapen, iets dat nooit meer indutten laat, en dat van haar zelf ook eindelijk een gelukkig kind zal maken. Meer over Jo Govaerts.....> |